Boru bağlantı parçası dövme teknolojisinin tarihi çok uzundur ve temel fikri, insanların metalleri kullanmaya başladığı Neolitik Çağ'a kadar uzanmaktadır.
Birinci Aşama: Antik El Dövmeciliği
Neolitik Çağın sonundan MÖ 2000 civarına kadar Çin, alet yapımında soğuk dövme tekniklerini zaten uygulamıştı. Kırmızı bakır ve meteorik demir gibi doğal metalleri elle döverek alet ve silah üretmek, plastik deformasyonun en ilkel biçimiydi.
İkinci Aşama: Mekanik Gücün Devreye Alınması
14. yüzyıldan sonra, düşürme çekiçlerini çalıştırmak için hayvan gücü ve su gücü kullanıldı.
1842'de İngiltere'de ilk buharlı çekiç icat edildi ve bu da dövme işleminin güçle çalışan makineler çağına girişini işaret etti.
Enerji kaynağı insan gücünden doğal güçlere ve buhar gücüne doğru evrildi ve bu da dövme kapasitesini önemli ölçüde artırdı.
Üçüncü Aşama: Modern Dövme Tekniklerinin Oluşumu ve Gelişimi
19. yüzyılın sonlarına doğru, modern dövme makinelerinin temel kategorileri (buharlı çekiçler ve presler gibi) belirlenmişti.
19. yüzyılın ortalarında ve sonlarında Mannesmann kardeşler, dikişsiz çelik boruların ve diğer boru bağlantı parçalarının üretimini teşvik eden eğik haddeleme delme yöntemini icat ettiler.
20. yüzyılın başlarında, sıcak kalıp dövme yöntemi, otomotiv endüstrisinin taleplerini karşılamak üzere hızla gelişti.
20. yüzyılın ortalarında, soğuk dövme ve hassas dövme gibi verimli ve hassas işlemler yaygın olarak benimsendi.
Mekanizasyon ve otomasyon derecesi arttı; özel süreçler (örneğin boru bağlantı parçaları için eğik haddeleme delme) ortaya çıktı; ve hassas, verimli ve minimum kesme gerektiren işleme yöntemlerinin arayışı başladı.
Dördüncü Aşama: Çağdaş Hassasiyet ve Otomasyon
20. yüzyılın ortalarından günümüze kadar olan güncel gelişim trendleri.
Bilgisayar ve otomasyon teknolojilerinin derinlemesine uygulanması; hassas dövme ve izotermal dövme gibi yeni süreçlerin geliştirilmesi; çok çeşitli ve küçük partili üretime uyum sağlamak için esnek üretim arayışı.
Yayın tarihi: 09 Şubat 2026
