Flanşlar, yüksek basınçlı boru uygulamalarında başarıyla kullanılan nispeten basit mekanik bağlantı elemanlarıdır. İyi bilinen, güvenilir, uygun maliyetli ve çok çeşitli tedarikçilerden kolayca temin edilebilen bağlantı elemanlarıdır. Ayrıca, flanşların moment taşıma kapasitesi diğer mekanik bağlantı elemanlarına kıyasla oldukça yüksektir. Bu, sıcaklık ve basınç değişimlerinden kaynaklanan boru kayması veya yanal burkulma yaşayan sistemler (örneğin derin su hatları) için önemli bir özelliktir. Flanşlar, yüksek sıcaklık ve korozyon direnci gibi çok çeşitli uygulama gereksinimlerini karşılayacak şekilde tasarlanabilir.

Operasyon

Boru flanşlarının, bağlandıkları boruya dik olan düz veya pürüzsüz yüzeyleri vardır. Bu yüzeylerden ikisi cıvata, yaka, yapıştırıcı veya kaynak yoluyla mekanik olarak birleştirilir.

Flanşlar genellikle borulara kaynak, lehimleme veya diş açma yöntemleriyle takılır.

Kaynak, iş parçalarını eritip dolgu malzemesi ekleyerek malzemeleri birleştirme işlemidir. Benzer malzemelerin güçlü ve yüksek basınçlı bağlantıları için kaynak, flanş bağlantısının en etkili yöntemidir. Çoğu boru flanşı, borulara kaynaklanacak şekilde tasarlanmıştır.

Lehimleme, bir dolgu metalinin eritilmesi ve katılaşarak bağlantı elemanı görevi görmesiyle malzemeleri birleştirmek için kullanılır. Bu yöntem, iş parçalarını eritmez veya termal bozulmaya neden olmaz, bu da daha sıkı toleranslar ve temiz bağlantılar sağlar. Ayrıca metaller ve metalize seramikler gibi çok farklı malzemeleri birleştirmek için de kullanılabilir.

Flanşlara ve borulara diş açma işlemi uygulanarak, bağlantıların somun veya cıvataya benzer şekilde vidalanarak bir araya getirilmesi sağlanır.

Bağlantı yöntemi ayırt edici bir özellik olsa da, boru flanşı seçiminde daha önemli başka hususlar da vardır. Endüstriyel bir alıcının öncelikle dikkate alması gereken faktörler, flanşın fiziksel özellikleri, tipi, malzemesi ve uygulama için en uygun performans özellikleridir.